Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության (ՀՀԿ) փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանը թվարկել է մոտ երկու տասնյակ վեճեր, որոնք տեղի են ունեցել ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի պաշտոնավարման ընթացքում, որոնք ցույց են տալիս, որ նա հայրենիքի դավաճան է։
Աշոտյանը ընդգծել է, որ միայն դավաճանը, դառնալով պարտության և դրա պատճառի խորհրդանիշ, կարող է շարունակել ձգտել պահպանել իշխանությունը՝ դիմելով սադրանքների, որոնք, հայ հասարակությունը միավորելու փոխարեն, միայն մեծացնում են բևեռացումը և անարդարության զգացումը։
«Միայն դավաճանը կարող էր իր նեղ անձնական շահերը դնել աշխարհաքաղաքական շահերից վեր և երկիրը տանել անիմաստ արտահերթ ընտրությունների (2021 թվականի հունիսի 20-ին՝ խմբ.), տալով խոստումներ, որոնք սկզբից գիտեր, որ չի կարող կատարել։ Մասնավորապես, Արցախի հարցում՝ ինքնորոշման իրավունք, ապաօկուպացիա և այլն», – գրել է ՀՀԿ փոխնախագահը իր Ֆեյսբուքյան էջում։
Աշոտյանի խոսքով՝ միայն դավաճանը կարող էր իր քաղաքական գոյությամբ և 2021 թվականի ընտրություններից հետո գործողություններով «արձակել» Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի ձեռքերը։
«Ավելին, միայն դավաճանը կարող է չբարձրացնել 44-օրյա պատերազմում ադրբեջանա-թուրքական ագրեսիայի իրավական հետևանքների հարցը որևէ միջազգային հարթակում և չձեռնարկել որևէ ջանք՝ «ճնշելու» Ադրբեջանին և Թուրքիային։ Սա ներառում է մոռացության մատնել Թուրքիայի կողմից Մերձավոր Արևելքից զինյալների հավաքագրման միջազգային կազմակերպությունների կողմից փաստագրված փաստը», – նշել է ՀՀԿ փոխնախագահը։
Ինչպես շարունակեց Աշոտյանը, միայն դավաճանը կարող է ներել Ադրբեջանի ռազմական հանցագործությունները և որևէ գործնական քայլ չձեռնարկել միջազգային պատժիչ մեխանիզմներ կիրառելու համար, միաժամանակ խթանելով ադրբեջանական քաղաքականությունը, օրինակ՝ պաշտոնական փաստաթղթերից Լեռնային Ղարաբաղը բացառելով։ Ավելին, քաղաքական գործիչը հավելեց, միայն դավաճանը կարող է «Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության իրավունքներն ու անվտանգությունը» փոխարինել «Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության իրավունքներն ու անվտանգությունը» եզրույթով և Արցախի ժողովրդի անվտանգության և ապագայի պատասխանատվությունը թողնել ուրիշների, մասնավորապես՝ Ռուսաստանի ձեռքում։
«Միայն դավաճանը կարող էր պարբերաբար ապտակել արցախցիներին և հանդուրժել թուրքական քարոզչությունը «140,000-ը 3 միլիոնի դեմ» մասին, մինչդեռ Հայաստանը վերածվում էր համաշխարհային տերությունների միջև բախումների ասպարեզ: Եվ միայն դավաճանը կարող էր փորձել սառեցնել իրավիճակը այս աշխարհաքաղաքական լարվածության մեջ՝ առանձին բանակցություններ վարելով՝ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների ճակատագրի վերաբերյալ վերջնական որոշմանը սպասելու փոխարեն: Եվ միևնույն ժամանակ, ավելի քիչ ուշադրություն դարձնել նոյեմբերի 9-ի պարտությունից հետո պարտված բանակին, քան ոստիկանությանը, որի պարգևների և նյութական աջակցության մասին զինծառայողները կարող էին միայն երազել», – նշել է Աշոտյանը:
Որպես դավաճանության մեկ այլ նշան՝ ՀՀԿ փոխնախագահը մեջբերել է 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից հետո կնքված համաձայնագիրը, երբ իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ներկայացուցիչները հաստատեցին, որ GPS-ի միջոցով սահմանազատումը և սահմանազատումը նորմալ է, միաժամանակ համարելով, որ այդքան հեշտ է հրաժարվել և հրաժարվել Գորիս-Կապան ճանապարհից: «Միայն դավաճանը կարող էր պատերազմից հետո իր թիմի մյուս անդամների հետ միասին հանդուրժել, խրախուսել և մասնակցել բազմաթիվ կոռուպցիոն գործողությունների։ Հասարակական համերաշխության մթնոլորտ ստեղծելու փոխարեն, նա, իր սադրիչ քաղաքական նկատառումներից ելնելով, իրավապահ համակարգի չարաշահումների միջոցով ավելի բաժանեց հասարակությունը և անընդհատ ոչնչացրեց ազգային ինքնության հիմնասյուները՝ Հայ Առաքելական Եկեղեցին (ՀԱԵ), ընտանիքը, բարոյականությունը և այլն», – ընդգծեց քաղաքական գործիչը։
Ըստ նրա, դավաճանական էին նաև հետևյալ միջադեպերը՝ Սանասարում և Կովսականում 200 քառակուսի կիլոմետր տարածքի զիջումը, որը նախատեսված չէր նոյեմբերի 9-ի հայտարարության մեջ, վերջին հայ ռազմագերու վերադարձից առաջ սպանություններ կատարած ադրբեջանցի հանցագործների Ադրբեջան տեղափոխումը, հայ ռազմագերիների հարցի մոռացության մատնումը, հայ-ադրբեջանական շփման գծում բանակի համար նվազագույն պայմանների բացակայությունը, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի հիմնադիր սկզբունքների մերժումը և 1991 թվականի «չմշակված» Ալմաթիի հռչակագրի ներդրումը, ինչպես նաև Ալիևի անձնական վիրավորանքներին և քաղաքական չարաճճիություններին արձագանքի բացակայությունը։
«Ինչպես տեսնում եք, կան ավելի քան բավարար ապացույցներ և վկայություններ, որ Փաշինյանը դավաճան է՝ թե՛ 44-օրյա պատերազմից առաջ, թե՛ դրա ընթացքում, և հատկապես անմիջապես դրանից հետո։ Դե, ես նույնիսկ չեմ հիշեցնի ձեզ նրա դավաճանական որոշումների և վարքագծի մասին որպես Հայաստանի վարչապետ 2023-2026 թվականներին։ Գուցե դուք դեռ հիշում եք», – եզրափակեց Աշոտյանը։
Արմինֆո
