Նորվեգիայում հնագետները ցնցող հայտնագործություն են կատարել Օսլոյից հյուսիս-արևմուտք գտնվող Արդալ գյուղի մոտ գտնվող լեռնային ֆերմայում. պեղումների ժամանակ նրանք հայտնաբերել են վիկինգների դարաշրջանի նշանակալի գանձ, հաղորդում է Popular Mechanics-ը։
Սկզբնական ենթադրությունները վկայում էին, որ հին շենքի հատակի տակ հայտնաբերվել են պղնձե մետաղալարի կտորներ, սովորական գտածոներ նման վայրերում։ Սակայն, ավելի մանրակրկիտ ուսումնասիրությունից հետո պարզվել է, որ ավելի քան 1100 տարեկան չորս ծանր արծաթե ապարանջաններ, որոնք են և թվագրվում են մ.թ. 9-րդ դարով, թաքնված են եղել մոտավորապես 18 սմ հողի տակ։ Այս զարդերը հայտնաբերվել են հենց այնտեղ, որտեղ սկզբում թաղված են եղել, ինչը գտածոն դարձնում է հատկապես արժեքավոր գիտական տեսանկյունից, քանի որ նման արտեֆակտները ժամանակակից գյուղատնտեսական գործողությունների պատճառով հաճախ են տեղահանվում։
Արծաթե ապարանջանների հայտնաբերման վայրը նախկինում եղել է վիկինգների դարաշրջանի մեծ և հարուստ ագարակի մաս, որը վերահսկում էր մոտակա ֆյորդ մուտքը։ Դա հնագետներին հուշում է, որ այստեղ հայտնաբերված բրոնզե և արծաթե առարկաները իրենց ժամանակի ազդեցիկ մարդկանց կյանքի և ունեցվածքի մասն են կազմել։ Բացի ապարանջաններից, պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են նաև առօրյա իրեր, ինչպիսիք են օճառաքարե ամանները, գամերը, դանակի շեղբերը և հեսանաքարերը։
Արտեֆակտները հայտնաբերվել են հին շենքի տախտակների տակ, որը, հավանաբար, վիկինգների դարաշրջանում օգտագործվել է որպես ծառաների կամ ստրուկների կացարան։ Քանի որ արծաթը այդ ժամանակ մեծ նշանակություն ուներ. նորվեգացիները չունեին իրենց սեփական արծաթի հանքերը և մետաղը ստանում էին առևտրի կամ ասպատակությունների միջոցով. հայտնագործությունը կարևոր տեղեկություններ է տալիս սկանդինավյան ճանապարհորդությունների և Եվրոպայի այլ շրջանների հետ շփումների դարաշրջանում առևտրային կապերի և մարդկանց նյութական վիճակի մասին։
Ըստ պեղումների ղեկավարի՝ դա իր կարիերայի ամենակարևոր գտածոներից մեկն է, քանի որ արծաթե առարկաները մնացել են այնտեղ, որտեղ սկզբում թաքնված էին, հնարավոր է՝ հնագետներին հնարավորություն տալով եզակի պատկերացում կազմել վիկինգների մշակույթի մասին։ Ապարանջաններն այժմ տեղափոխվել են թանգարան, որտեղ դրանք կուսումնասիրվեն ռենտգենյան ճառագայթների և այլ եղանակների միջոցով՝ պարզելու համար՝ արդյոք դրանք թաղման ժամանակ փաթաթվա՞ծ են եղել կտորով։
